Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/22389 K.2016/28

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 16.50 sıralarında sanığın idaresindeki otomobili ile meskun mahalde yer alan bölünmüş tek yönlü yola, tali yoldan kontrolsüzce giriş yaparak ana yolda seyir halinde olan katılanların içinde bulunduğu aracın sağ orta kısmına çarpması neticesinde, ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda ;asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince de ihtarına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,