Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/22500 K.2015/8827

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Uyap sistemi üzerinden yapılan incelemede; tazminat isteminin dayanağı olan... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/88 Esas – 2011/297 Karar sayılı beraat hükmünün, müdafi tarafından davacı (sanık) lehine olarak temyiz edildiği ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2014/37663 Esas – 2015/2164 Karar sayılı ilamıyla beraatine karar verilen ve kendisini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren davacı (sanık) lehine 2.200 TL vekalet ücreti tayin olunması suretiyle 02.02.2015 tarihinde düzeltilerek onanması suretiyle kesinleştiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 29/05/1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup bu hak asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağından ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği gözetilmediği gibi, tazminat davasının dayanağı olan beraat hükmünün davacı (sanık) lehine temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.02.2015 tarih,

2014/37663 Esas – 2015/2164 Karar sayılı ilamıyla beraatine karar verilen ve kendisini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren davacı (sanık) lehine 2.200 TL vekalet ücreti tayin olunması suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verildiği de dikkate alınmadan, mahkemece 1.250 TL tutarındaki vekalet ücretinin maddi zarar kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi suretiyle maddi tazminatın fazla tayini,

2- 25.11.2009 – 30.11.2009 tarih aralığına ilişkin olarak hesaplanan gelir kaybı miktarına talep uyarınca yasal faizin 30.11.2009 tarihinden itibaren hükmolunması gerektiği gözetilmeden, 30.10.2009 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,