Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/22532 K.2015/14960

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek ve suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde 18 yaşını ikmal etmiş olması nazara alındığında, anne ve babasının velayet hakkının ortadan kalktığı temyiz tarihi itibariyle de anne ve babanın sanığın temsiline dair vesayet kararının da dosya içinde bulunmadığının anlaşılması karşısında,

temyiz hak ve yetkisi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun anne ve babasının temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi REDDİ ile temyiz incelemesinin suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Mağdurlar C.. K.. ve D.. G..'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve her ikisinin de sanıktan şikayetçi olduğu olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 89/4. maddesi kapsamındaki birden fazla kişinin yaralanması kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca her mağdur için ayrı ayrı olmak üzere cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun, gece vakti, ışıklı dönel kavşakta, kendisine kırmızı ışık yanar iken kavşağa girdiği ve karşı yönden gelen katılan idaresindeki motosiklete çarptığı ve iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilip sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,