Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/22697 K.2015/2629

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kuyumcu olan katılanın, müşterisi olan sanıktan alacağını tahsil etmek amacıyla, sanığın borçlu olarak imzaladığı senedi icraya verdiği, senetten kaynaklı borcu olmadığını ileri süren sanığın, bahse konu borç nedeniyle katılanın iş yerinde katılanla yaptığı yüzyüze konuşmaları görüntülü ve sesli olarak gizlice kaydederek, bilahare CD’ye aktardıktan sonra, savcılığa katılan aleyhine delil olarak sunması şeklinde gerçekleşen olayda,

Sanığın, katılanla yaptığı yüzyüze konuşmaları kaydedip, bu kaydı içeren CD'yi, Cumhuriyet savcılığına yaptığı suç duyurusuna delil olarak sunması biçimindeki eylemleri, sanığın konuşmanın tarafı olması nedeniyle TCK'nın 134/1-2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de, görüşme ayrıntıları dökümünü üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, Cumhuriyet savcılığındaki iddiasını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, suçun vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,