Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/22884 K.2015/16252

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusura, ceza miktarına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.10.2013 günü saat:14.10 sıralarında sanık sürücü H.. Y..'nün yönetimindeki kamyonet ile yerleşim yeri içinde, iki yönlü, düz, kuru, eğimli, asfalt kaplama yolda seyri sırasında, olay yerine geldiğinde, ön ilerisinde seyretmekte iken duraklayan aracın solundan geçerken, bu aracın sol arka kapısından inerek karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya M..

A..'ya aracının sağ yan kısımları ile çarpıp, sol ayağının üzerinden geçmesi sonucu, katılanın kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın yayanın aniden yola çıktığına ilişkin savunması, araca ait 5.5 metre fren izinin bulunması, aracın çarpma noktasından 3.30 metre ilerisinde duruşa geçmesi dikkate alındığında, katılanın yola aniden çıktığı, sanığın çarpmayı önlemek için fren tedbirine başvurup aracın direksiyonunu sola kırdığı, oluş şartlarında alabileceği başkaca bir önlem bulunmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda sanık tali kusurlu kabul edilmesine karşın sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edilmesi,

2-Mağdurun kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması sebebiyle, sanık hakkında hükmolunan temel cezadan TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapıldığının belirtilmesine rağmen bir kat oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3-TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin kararda belirtilmemesi,