Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/23310 K.2015/18340

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyon ile gündüz vakti, meskun mahal ve tek yönlü yolda, çay bahçesi önünde, sağ şeritte park ettiği aracını çalıştırdığı ve önündeki park halindeki araçtan kurtulmak için geri manevra yaptığı sırada, kaldırımdan inerek yolun karşısına geçen ölene çarptığı olayda;

kaza tespit tutanağı ve ekindeki kroki ile taraf ifadelerine göre, geri manevra yapan sanığın, arka tarafı yeterince kontrol etmemek sureti ile manevraları düzenleyen genel şartlara uymama kuralını ihlal ettiğinden sanığın tam kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında, kaza tespit tutanağı yeterli görülmüş olup yeniden rapor aldırılması dosyaya yenilik katmayacağından; sanığın eyleminde bilinçli taksir koşulları oluşmadığından , bilinçli taksirin değerlendirilmediğine ilişkin tebliğnamedeki görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve eksik incelemeye; katılanlar vekilinin ise takdiri indirime ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek; alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,