Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/2335 K.2014/24441

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Niyazi, vekili ile katıldığı celselerde alınan beyanlarında, suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olduğunu ve uzlaşmak istemediğini, meydana gelen kaza nedeniyle diz kapağına platin takıldığını, polis olmayı istediğini ve bu nedenle olamayacağını ve şikayetçi olduğunu beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun ve müdafiinin aşamalarda, katılanın zararının karşılanmasına yönelik herhangi bir beyanda ve bu yönde samimi bir girişimde bulunmadıkları görülmekle, mağdurun zararının tespit edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına karar verilmesi gerektiği yönündeki tebliğnamenin 2 nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, sübuta, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ulusal Yargı Ağı sisteminden alınan nüfus kaydına göre 11.11.1994 doğumlu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk 18 yaşını doldurduğu halde, 02.04.2013 tarihli oturumun açık yerine kapalı yapılması ve hükmün de kapalı duruşmada tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 182. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstasının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinde, '"sanığın amaç ve saik'' kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi,