Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/2493 K.2014/5171

2-... hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'un mahkumiyetine, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ...'ın temyiz isteminin incelemesinde;

Katılanın yokluğunda 18/05/2011 tarihinde verilen hükmün 06/06/2011 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 21/07/2011 tarihinde katılan tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak katılanın beraat eden sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin REDDİNE,

2- Sanık ...'un temyiz isteminin incelemesine gelince;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.