Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/2589 K.2014/15077

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01.10.2013 tarihli hüküm davalı vekilinin yüzüne karşı verildiği ancak davalı vekilinin hükmü süresinde temyiz etmemekle birlikte, davalı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine 13.11.2013 tarihinde tebliğinden itibaren 10 gün içinde verdiği 20.11.2013 tarihinde verdiği cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine uygun olarak katılma yoluyla temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla,davacı vekilinin temyiz itirazının süresinde yapıldığı kabul edilmiş, temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 14.11.2013 tarih, 2013/17 esas, 2013/32 sayılı kararın kaldırılarak davacı vekili ile davalı vekilinin temyizine yönelik olarak yapılan incelemede;

Tazminat davasının dayanağı olan Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/322 esas, 2011/215 karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) kasten adam öldürmek suçundan tutuklu kaldığı, yargılama sonunda 27.10.2011 tarihinde beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucunda onanmak suretiyle 18.02.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 19.07.2013 tarihinde, CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,