KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/3197 E., 2014/25859 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3, 53/1, 58/7. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.01.2007 tarih, 2006/342-26 E.-K. sayılı kararının kesin nitelikte 320 TL adli para cezası olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezasının çektirilmesine karar verilmesi,
2- TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle araç kullandığı tespit edilen sanığın, TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca ceza tayini gerekmesine rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının, 1. nolu paragrafındaki, “TCK'nın 179/3.” ibaresinden sonra “maddesi delaletiyle TCK'nın 179/2.” ibarelerinin eklenmesi ile 5. nolu paragrafı hükümden çıkartılarak,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/3197, K. 2014/25859, 17 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama