Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/3211 K.2014/20948

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriği, sanık savunması, tanık anlatımları ve bilirkişi raporuna göre, sanığın, şikayetçisi olduğu, yağma suçundan Ağır Ceza Mahkemesinde yargılaması süren davayla ilgili konuşmak üzere işyerindeki odasında, davanın tutuklu sanıklarından ...'nın müdafisi olan katılan, kendi avukatı ... ve arkadaşları tanıklar ..., ..., ... ile birlikte yaptıkları aleni olmayan toplantıda konuşulanları diğer konuşanların rızası olmadan ses ve görüntü kaydeden gizli bir kamera ile kaydederek bilahare ses ve görüntü kayıtlarını Ağır Ceza Mahkemesindeki duruşmada vekili aracılığıyla, kendilerinde karşı tarafın suçlamaları kabul eden ve bu nedenle de elde edilen malları iade etmeyi kabul eden görüşmelere dair CD'ler bulunduğunu ileri sürerek dava dosyasına sunduğu olayda;

Sanığın, katıldığı aleni olmayan söyleşinin tarafı olması, söyleşinin sanık, katılan ve başkaca 4 kişi arasında geçtiğinin anlaşılması ve sanığın ses kaydıyla birlikte görüntü kaydı da yapması karşısında, eylemin sübutu halinde TCK'nın 133/2-3. ve 134/1-2. cümle ve 134/2. maddelerinde düzenlenen, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçu ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturabileceği,

sanığın tek eyleminin kanundaki birden fazla suçları oluşturması nedeniyle TCK 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca suç tarihi itibariyle en ağır cezayı gerektiren özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sorumlu tutulması gerektiği, ancak, katılanın, toplantıdaki ağır ceza mahkemesindeki davayla ilgili olarak konuştuğu sıradaki görüntülerinin, başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemediği,

hukuk tarafından gizliliği ve korunması temel bir şahsiyet hakkı kabul edilmiş özel yaşam alanına ait bir faaliyete ilişkin olduğunun kabul edilemeyeceği gibi sanık ve müdafiinin, CD'leri davadaki iddialarına delil olması amacıyla mahkemeye sundukları yönündeki savunmaları da gözetildiğinde, ses ve görüntü kayıtlarını bir başkasına verdiği veya yaydığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, kendisine yönelik olarak işlenen suçu delillendirmek amacıyla gerçekleştirdiği eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle de hareket etmediği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.