KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/325 E., 2014/22835 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/1, 89/2-a-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriği ve mahkemenin kabulüne göre; tam ve asli kusurlu olarak katılan hakkında aldırılan rapora göre, katılanın “Tanı= Opere Sağ Femur Kırığı/ Hastanın yapılan fiziki muayenesinde: Sağ alt ekstremite de yaklaşık 2 cm. kısalık olup, sağ alt ektremite dolaşım, motor, duyu muayenesi doğaldır.Sağ kalçada dış rotasyon kısıtlılığı (ciddi) mevcut..." olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliğine ilişkin tanzim edilen raporda, sanığın eyleminin TCK’nın 89. maddesinin 2. fıkrasının hangi bendine girdiği belirtilmemiş ise de.
2. fıkrada sayılan hususların yalnızca bir kez yarı oranında artırım öngörmesi, katılanda meydana gelen yaralanmada, vücudunda kemik kırığının oluştuğunun sabit olması, temel ceza tayininde de bir isabetsizlik görülmemesi karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, eksik incelemeye ve kusur durumuna ilişkin; katılanlar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılan hakkında tanzim edilen Ondokuzmayıs Üniversitesi’nin 27/03/2013 tarihli raporunda, katılanda meydana gelen yaralanmanın, TCK’nın 89/2-a maddesinde düzenlenen, duyuların veya organların birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu sabit olmadığı halde, sanık hakkında ayrıca 89/2. maddesinin (a) bendinin de uygulanması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/325, K. 2014/22835, 14 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama