Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/3328 K.2014/17683

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık tarafından 2. Derece Arkeolojik sit alanına fiziki ve inşai müdahale yapıldığının 10/08/2007 tarihinde tespit edilmesi, sanığın binayı 2006 yılında inşa ettiğine dair bir savunmasının da bulunmaması karşısında suç tarihinin tespit tarihi olduğu gözetilmeksizin, gerekçeli karar başlığında “2006 yılı” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

... görevlileri tarafından 10/08/2007 tarihinde yapılan rutin kontrol sırasında sanığın İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 06/10/1995 tarin ve 5932 sayılı kararı ile 2. Derece Arkeolojik Sit alanı olarak belirlenen, ... ilçesi,...köyü,... mevkii, 14 pafta, 278 parselde izinsiz ev inşa ettiği belirtilerek suç duyurusunda bulunulduğu, müze görevlisi tarafından çekilen fotoğraflarda suça konu tek katlı evin kapı ve pencerelerinin mevcut olmadığı görülmekte iken mahkemece icra edilen keşifte sanığın tespitten sonra eylemine devam ederek tek odalı binanın kapı ve pencerelerini taktırdığı ve binanın keşif tarihi itibariyle iskan edilmekte olduğu hususlarının tespit edildiği,

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği;

sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı, belirtilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına;

sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği,

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, sanık tarafından gerçekleştirilen bina imalatının özellikleri dikkate alındığında “basit onarım” kapsamını aşıp, “esaslı onarım” boyutuna ulaştığı kabul edilerek, mahkemece dava konusu yerin sit alanı olarak tespit ve tesciline ilişkin Kurul kararlarının 6498 sayılı Kanun ile değişiklikten önce yürürlükte bulunan 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde belirtilen usule uygun olarak mahallinde ilan edilip edilmediği araştırılmamış ise de, taşınmazın tapuda sanık adına kayıtlı olduğu ve beyanlar hanesinde sit alanı içerisinde yer aldığına dair şerhin mevcut olduğu,

kaldı ki en geç tutanak tarihinde söz konusu yerin sit alanı içerisinde yer aldığını öğrenen sanığın bu tarihten sonra da eylemine devam ederek bina imalatını tamamladığı, bu itibarla suça konu yerin sit alanı özelliğini bildiği halde inşai müdahaleyi ortadan kaldırmadığı gibi eylemi icraya devam ettiği, sanığın, üzerine atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu, 6498 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesinde öngörülen yaptırım miktarında sanık lehine herhangi bir değişiklik mevcut olmadığı anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin cezanın ertelenmesine dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, bu hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının sekiz numaralı paragrafından sonra gelmek üzere “Sanığın cezası ertelendiğinden,