Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/339 K.2014/9983

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurların uzlaşmayı kabul etmedikleri husundaki beyanları, hüküm fıkrası ve gerekçede hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş olması, yine soruşturma aşamasında şikayetçi olduklarını beyan eden ...'e koğuşturma aşamasında araştırmalara rağmen dinlenemedikleri soruşturmada sanıktan şikayetçi olan ...'ın ise başka bir nedenle öldüğünün anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 1, 2 ve 4 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, tam kusurlu hareketi ile birden fazla kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın delil olmadığına eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Taksirli suçlarda uygulama imkanı bulunmayan TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,