Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/3924 K.2015/2251

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mimar sanık ...’nın müteahhitliğini üstlendiği inşaatın hafriyat taşeronluğunu yapan ve sanık ...’ın sahibi olduğu ...Ltd.

Şti’nde işçi olup, şirkete ait iş makinesini, iş makinesi operatörlük belgesi bulunmaksızın kullanan sanık ...’ın, olay günü saat 11:30 sıralarında, iş makinesinin kepçesi ile aldığı toprağı inşaatın üst kısmına dökmek üzere, iş makinesini kendi ekseni etrafında döndürmesi sırasında, iş makinesi gövdesinin yakında bulunan inşaat ustası ...’a çarpıp, duvara sıkıştırması sonucu adı geçenin öldüğü olayda, sanık ...’ın asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında;

iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafilerinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin ise kusura ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,