KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/3987 E., 2014/8704 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- Katılan Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet,
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, katılan sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklara ait sürücü belgelerinin onaylı örnekleri getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmalarına karar verilmesi, UYAP sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanıklara ait sürücü belgelerinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduklarının anlaşılması sebebiyle bu husus bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ...'nın, kusursuz olduğuna, diğer sanık ... hakkında tayin edilen cezanın az olduğuna ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, 3 aydan az ve 3 yıldan fazla olmamak üzere sürücü belgesinin geri alınabileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık ...'nın tali kusurlu olduğu kabul edildiği halde, kusur durumu ve sanık hakkında hükmolunan ceza ile orantısız şekilde, alt sınırdan ayrılma gerekçesi de açıklanmaksızın, tamamen takdire dayalı biçimde, 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/3987, K. 2014/8704, 9 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama