Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4105 K.2014/26021

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 20.00 sıralarında gece, sanık sürücü ... yönetimindeki odun yüklü römork takılı traktörle, diğer şeridi kapatılan bölünmüş yolun iki yönlü hale dönüştürülmüş Erzincan yönündeki şeridinde seyir halinde iken, arıza yapan traktörüyle yolun sağ şeridini kısmen işgal eder şekilde durduğu sırada, arkasından aynı yöne doğru seyreden katılan ... yönetimindeki otomobilin römorka arkadan çarptığı, katılanın aracında yolcu ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde ve katılan ...'ın nitelikli şekilde yaralandığı olayda, kaza tespit tutanağı ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre kazaya sebebiyet veren asli kusurlu sanık hakkında,

yaralanmanın niteliği dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeyerek, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/1a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece TCK'nın 50. maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,