Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4209 K.2014/17969

Davacının manevi tazminat talebinin reddine ve maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat davasının dayanağı olan İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/98 Esas sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacının noter sözleşmesiyle satın aldığı 34 AT 371 plakalı otomobilini Cemalettin Uslu'ya emanet olarak verdiği, bu şahsın kendisinin haberi olmaksızın aracı suçta kullanması sebebiyle 13.02.2007 tarihinde İzmir C. Başsavcılığınca el konulduğu, davacının talebi üzerine İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesince 19.03.2010 tarihinde aracın davacıya iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

TCK'nın 54. maddesine göre suçta kullanılan eşyanın iyi niyetli üçüncü kişilere ait olduğu gerekçesiyle iadesine karar verilmesi halinde aracı suçta kullanan kişinin araç sahibine karşı sorumlu olduğu, davacının el koyma işlemi nedeniyle uğradığını iddia ettiği maddi kaybını davalı Maliye Hazinesinden talep edemeyeceği gözetilerek maddi tazminat isteminin reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne hükmedilmesi,