Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4240 K.2014/17964

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2003 tarih ve 2002/74-2003/204 esas, karar sayılı ve Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2007 tarih ve 2001/459-2007/52 esas, karar sayılı dava dosyaları ile yapılan yargılamalar nedeniyle haksız tutuklu kaldığından bahisle 466 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tazminat davası açtığı, her ne kadar mahkemece davanın dayanaklarından olan Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2007 tarih ve 2001/459-2007/52 esas, karar sayılı dava dosyasında dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle ortadan kaldırma kararı verildiği ve tazminat davası açma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de;

Tazminat davasının dayanaklarından biri diğer dayanağı olan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2003 tarih ve 2002/74-2003/204 esas, karar sayılı ceza dosyasında davacı (sanık) hakkında beraat hükmü verildiği, hükmün temyiz edilmeden 15.09.2003 tarihinde kesinleştiği, davacının bu yargılama sebebiyle 24.10.2000-13.02.2001 tarihleri arasında tutuklu kaldığının anlaşılması karşısında, davacı lehine 466 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tazminat isteme koşullarının oluştuğu gözetilip makul bir miktar tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,