Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4288 K.2014/20290

2- TCK'nın 134/2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hakaret ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Hakaret suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000 TL'ye kadar (2.000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 06.02.2013 tarihinde verilen 1.800-TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan Ümraniye Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.03.2010 tarih ve 2009/642 E. 2010/146 K. sayılı, 05.05.2010 tarihinde kesinleşmiş bulunan ilamı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, 5 yıl denetim süresi belirlenen sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2011 tarih ve 2011/739 E. 2011/2166 K. sayılı ilamı ile mahkumiyetine kesin olarak karar verildiği,

CMK’nın 231/11. maddesi gereğince yapılan ihbar üzerine duruşma açılarak 10.03.2010 tarih ve 2009/642 E. 2010/146 K. sayılı hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin, yeniden suç işleyen sanık hakkında kurulan hükümdeki hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, uzun yıllar önce 2 yıl birlikte yaşayarak ayrıldığı katılan ...'ın, başka kadınlarla cinsel ilişki anına ait fotoğrafları, katılan ...'ın, halen gönül ilişkisi yaşadığı katılan ...'nın, evinin kapısına yapıştırmak suretiyle ifşa ettiği, atılı suçun bu şekilde sübut bulduğu anlaşılmakla,