KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/437 E., 2014/25941 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kaza sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda orta derecede kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, ceza miktarına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi esnasında, kısa süreli olmayan hürriyeti bağlayıcı cezaların adli para cezasına çevrilmesinin yasal dayanağını oluşturan ve somut olayda, ceza miktarı itibariyle uygulama alanı bulmayan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/437, K. 2014/25941, 17 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama