Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4422 K.2014/17656

Davacı vekilinin 04.10.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını ve yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/140 Esas – 2012/118 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) silahlı terör örgütüne üye olma, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, kamu malına zarar verme, korku, kaygı ve panik yaratabilecek tarzda patlayıcı madde kullanma suçlarından tutuklu kaldığı ve yargılama sonunda 29.05.2012 tarihinde beraatine hükmedildiği, kararın 05.06.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 04.10.2012 tarihinde,CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin, tüm; davacı vekilinin ise, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak hesaplanacak 1877,8 TL’nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda brüt asgari ücret üzerinden yasal kesintilerin hatalı yapılması suretiyle belirlenen 1688,81 TL'nin hükme esas alınması suretiyle maddi tazminatın eksik tayini,

2- Yasal faizin gözaltı tarihinden itibaren talep edilmesi karşısında kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına tutuklama tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,