Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4471 K.2015/2052

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

20.07.2011 günü, saat 18.30 sıralarında sanık ...'in yönetimindeki otobüs ile yerleşim yeri dışında, 9 metre genişliğinde, iki yönlü, korkuluksuz sert virajlı, dik, iniş eğimli, zemini mıcırlı toprak olan yolda, ... istikametinden ... köyü istikametine doğru seyretmekte iken, olay yeri viraj mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybedip soldan yol dışı kalarak aracını devirmesi sonucunda 6 kişinin öldüğü, bir kişinin nitelikli, bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, görgü tanıklarının beyanına göre, otobüsün yolda 3 kez hararet yapması üzerine köyden otobüs istendiği,

yolcuların yarısından fazlasının gelen iki otobüse aktarıldığı, sanığın aracında 12 kişi kaldığı, bunun üzerine sanığın sinirlenerek “bu otobüs değil mi, ben bunu sizin için yola çıkardım” diyerek aracı hızlı şekilde kullandığı, virajlarda aracın sarsılıp durduğu, bu sırada sanığın eşi olan ve kazada ölen ...'in eşine "araç arızalı, milletin kanına girme, duralım, hızlı gitme" diyerek uyardığı, sanığın bunun üzerine “çok biliyorsan aracı sen sür” dediği, eşini terslediği, köyden gelen 2 otobüsü solladıktan sonra,

direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya neden olduğunun anlaşılması karşısında, olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve sanık hakkında TCK'nın 22/3 maddesi uygulanarak cezasının arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa ait geçerli sürücü belgesinin verilme tarihinin “12.03.1993” olmasına rağmen, “21.02.1993” tarihli sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,