Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4690 K.2015/8663

2- Sanık .. hakkında; TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... ile sanık ...'ün mahkumiyetlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin eksik inceleme yapıldığına, kusura, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına sanık ... müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

28.04.2011 günü saat 21:30 sıralarında sanık sürücü ...'ün yönetimindeki çekici ve arkasına takılı römork ile sürekli yol çizgileriyle bölünmüş, 7 metre genişliğinde, aydınlatmanın olmadığı, tek yönlü ... Karayolunu takiben ... istikametinden ... istikametine seyredip, olay mahalli sağa korkuluklu sert viraja geldiğinde, ıslak zeminde aracını kaydırması sonucu orta refüjü geçen ve karşı yol bölümüne giren römorkun sol yan arka kesiminin, karşı istikametten gelen sürücü ...'ün kullandığı kamyonun sol ön kesimine çarpması ile kamyon sürücüsü ...'ün ölümü ile sonuçlanan olayda, sanık ..'in suç üstlenme suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanıklar ... ile ...'nın olayın hemen akabinde kaza tespit tutanağı düzenleyen görevlilere aracı sanık ...'nın kullandığına ilişkin

anlatımda bulunmaları, sanık ..'in suç üstlenmesi hususunda kimse ile görüşme yapmadığına dair inkara yönelik savunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanık ..'in atılı suçtan cezalandırılmasını gerektirecek nitelikte, sanık ...'nın anlatımı dışında kesin, somut, inandırıcı delil bulunmadığından sanığın atılı suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

"Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile mahkemeyi 9 ay boyunca yanıltması ve doğruları bilmesine rağmen yargılamanın uzamasına sebebiyet vermesi" gerekçe gösterilerek, sanık hakkında TCK'nın 270. maddesinin son cümlesinde yer alan indirim hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,