Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4834 K.2014/17688

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, devriye halinde bulunan jandarma görevlilerini gören sanık ... ile hakkında verilen mahkumiyet kararı kesinleşen ...'un, tedirgin davranışlarda bulunarak araçlarına bindikleri, jandarma görevlilerinin tüm ikaz ve ihtarlarına rağmen durmaksızın hızla ilerledikleri, jandarmanın ısrarlı bir şekilde takip etmesi ve sanığın bulunduğu aracın önüne geçmesi sonucu, aracı durdurmak zorunda kaldıkları, jandarma tarafından araç içerisinde yapılan aramada, arka koltuk üzerinde, karton kutu içerisinde, ağzı açık şekilde, hükme esas alınan arkeolog bilirkişi raporu ile,

Roma dönemine ait, 2863 sayılı Kanunun 23/a maddesi kapsamında, kültür varlığı niteliğini haiz, tasnif ve tescile tabi, müzelik değerde, ölü külü ve hediyeleri koymak amacı ile yapılan, kutu biçimli lahit ile kapağından oluşan “ostetekin” bulunduğu, her ne kadar sanık ..., ...'un telefonla araması üzerine, onun bulunduğu yere gittiğini, araca koyduğu koli içerisinde ne olduğunu bilmediğini savunmuş ise de, dosya kapsamı itibarıyla sanığın, ...'un eylemine iştirak ettiğinin sabit olduğu ancak, 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde öngörülen üç günlük bildirim süresi içerisinde kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı,

bu bakımdan haber verme zorunluluğuna aykırılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, mahkemece sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen ve yetkili mercilere haber vermeme suçunun unsurları arasında yer alan üç günlük bildirim süresi içerisinde dava konusu eserin yakalanması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, bu itibarla 5271 sayılı CMK'nın 223/a maddesi uyarınca beraatına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin mahkemece “sanığın aleyhine yeterli delil bulunmadığı” şeklindeki gerekçeye dayalı olarak anılan Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

2-Suça konu lahit ile kapağından oluşan “ostetekin” 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, bu konuda herhangi bir hüküm tesis edilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan “sanığın yapılan yargılamada elde edilen delillere göre mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği,

sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2.e maddesi gereğince atılı suçtan BERAATINA,” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, "sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin yazılması,