Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4904 K.2014/19731

Davacı vekilinin 24.04.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı vekilinin yüzüne karşı 13.03.2013 tarihinde tefhim edilen hükmü, davacı vekilinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesindeki 1 haftalık yasal temyiz süresinden sonra 05.06.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tazminat davasının dayanağı olan Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2011/282 Esas - 2012/51 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) cinsel saldırı suçundan, 17.08.2011 – 14.02.2012 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 22.02.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 24.04.2012 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,