Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/5222 K.2014/21267

Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Ereğli Ağır Ceza Mahkemesinin, 2007/129 Esas - 2008/177 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanık (davacı) ...’ın taksirle öldürme suçundan, 15.08.2007 – 24.01.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, davacı ...’a ait araca 11.08.2007- 03.07.2008 tarihleri arasında el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacı ...’ın beraatine, aracın ise ...’a iadesine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucu onanmak suretiyle 18.12.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 18.03.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Davacılar yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçlarını, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlar. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir.

Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar.

Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının çok istisnai şartlarda oluşabileceği gözetilerek davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının 15.08.2007 – 24.01.2008 tarihleri arasında 162 gün süreyle tutuklu kaldığı, tutuklanmadan önce müzisyenlik yaptığını iddia eden davacının bu dönem içerisinde maddi zararını vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi resmi bir belgeyle ispatlayamadığı nazara alınıp, davacının vasıfsız bir işçi gibi değerlendirilerek tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden kesinti yapmadan hesaplanacak 2.285,38 TL’nin maddi zarar olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken,

hesap hatası sonucu maddi tazminatın fazla belirlendiği bilirkişi raporu hükme esas alınarak maddi tazminatın fazla tayini ile davacı ...'ın cezaevinde yaptığı harcamaların gerçek maddi zarar kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi ve talep uyarınca davacı ... için kabul edilen tazminat miktarlarına davacının tutuklanma tarihi olan 15.08.2007'den itibaren faize hükmedilmesi yerine 12.08.2007 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,