Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/5233 K.2014/21266

Davacı vekilinin 28.02.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle sahibi bulunduğu araca el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda aracın iadesine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacının sahibi olduğu araca haksız yere el konulmasından dolayı 5271 sayılı CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat davası açtığı, davaya dayanak teşkil eden Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin, 2008/318 Esas - 2008/556 Karar sayılı dosyasında, davacının aracını davacıdan habersiz şekilde suçta kullanan sanığın 6136 sayılı Kanun’a göre cezalandırılmasına, davacıya ait aracın ise müsaderesine yer olmadığına karar verildiği,

bu nedenle davacının el koyma işlemi nedeniyle uğradığını iddia ettiği maddi kaybını davalıdan talep edemeyeceği, bunun yerine davacının aracını kendisinden habersiz şekilde suçta kullanan kişiden Borçlar Kanunundaki sorumluluk kuralları çerçevesinde talep edebileceği gözetilerek davanın 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi gereğince reddi yerine soruşturma aşamasında el koyma şartlarının oluşması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekçesi itibariyle hatalı sonucu itibariyle doğru kabul edilmiş.

28.02.2013 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığına 12.03.2013 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.