Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/5798 K.2014/23903

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın 270 promil alkollü halde maddi hasarlı kazaya neden olup olay yerinden kaçtığı olayda tespit edilen alkol miktarı dikkate alındığında temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup; TCK'nın 51 ve CMK'nın 231 maddelerinin uygulanmama gerekçelerinin tartışılmaması, sanığın mevcut adli sicil kaydı gözetilerek, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle araç kullandığı tespit edilen sanığın, TCK 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının, 1. bendinde, “TCK'nın 179/3. maddesi” ibarelerinden sonra “delaletiyle aynı Kanun'un 179/2. maddesi” ibarelerinin eklenmesi ile hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 4. nolu bendin hükümden çıkartılarak,