KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/5838 E., 2014/23850 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında bulunan Merzifon Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/519 Esas, 2009/448 Karar sayılı ve 31.05.2012 kesinleşme tarihli trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3. maddesi gereğince mahkumiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas olmasına rağmen, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasından TCK’nın 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin 3. bendin çıkartılarak, yerine "Sanığın, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklardan,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/5838, K. 2014/23850, 26 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama