Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/6201 K.2014/23033

Davacının 14.05.2013 tarihli dilekçesi ile bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacının tazminat davasına dayanak teşkil Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 2003/96 Esas – 2004/116 Karar sayılı ceza dosyasında tutuklu kaldığı sürenin infazı yapılmakta olan hapis cezasından mahsubunu talep ettiği ve Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/326 Değişik iş sayılı kararıyla 29.11.2004 tarihinde mahsup talebinin kabul edildiği, bu suretle davacının hakkında verilen beraat hükmünün kesinleştiğinden 29.11.2004 tarihi itibariyle haberdar olduğu, buna karşın davanın ise 14.05.2013 tarihinde açıldığı,

bu nedenle tazminat davasının 466 sayılı Kanunda öngörülen 3 aylık sürede açılmadığının anlaşılması karşısında, davacının bu şekilde dava açmasının, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesinde “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.

Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” şeklinde düzenleme bulan dürüstlük kuralına aykırı olduğu da belirlenerek, açıklanan bu nedenlerle davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde 5271 sayılı CMK’nın 141. maddesine göre 3 aylık sürede açılmadığı gerekçesiyle reddedilmesi gerekçesi itibariyle hatalı ancak sonucu itibariyle doğru, kabul edilmekle,