Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/6239 K.2014/22491

Davacının 05.09.2013 tarihli dilekçesi ile bir suç soruşturması nedeniyle sahibi olduğu araca el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamı itibariyle, müsaderesine karar verilen ve tazminat davasına konu olan aracın TCK’nın 54/4. maddesinde “üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya niteliğinde olmadığı, CGK’nın 11.07.2014 tarih ve 2014/6-66 Esas – 2014/365 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi itiraz merci veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar veren mahkemece bizatihi müsadere edilmeyecek eşyalarla ilgili olarak hak kayıplarına neden olunmasının önüne geçilebilmesi amacıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen durumlarda,

müsadereye konu eşyanın denetim süresi içerisinde ve gerektiğinde belirlenecek şartlar dahilinde yediemin sıfatıyla davacıya (sanığa) teslimine karar verilip verilemeyeceği hususu da ayrıca yerel mahkemelerce değerlendirilmesi gerektiği, bu suretle eşyanın ve eşya sahibinin el koyma nedeniyle zarara uğramasının önüne geçileceği anlaşılmakla,

Davacının aracına el konulmasına konu olan kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla bulundurma suçu ile ilgili olarak Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/927 Esas - 2011/28 Karar sayılı ceza dava dosyasında, davacının sahibi olduğu araca el konulduğu, yapılan yargılama sonunda 25.01.2011 tarihinde davacı hakkında CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve el konulan aracın müsaderesine karar verildiği, kararın itirazın reddi suretiyle kesinleştiği, aracın 26.01.2012 tarihinde Diyarbakır Tasfiye işletme Müdürlüğünce yapılan açık artırmalı satışla dava dışı ...’e satıldığı,

bu aşamadaki hükmün davacı bakımından herhangi bir sonuç doğurmadığı, davacı bakımından dayanak mahkeme hükmünde belirtilen 5 yıllık deneme süresi sonunda davanın düşmesine karar verilmesi halinde el konulan araç için süresinde dava açılması halinde uğradığı zararın tazmini talep edebileceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddedilmesi; gerekçesi itibariyle hatalı, sonucu itibariyle doğru kabul edilmiştir.