Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/6268 K.2015/681

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'', dava tarihi'' yerine, ''suç tarihi ve saati’’ ile ''suç yeri'' ibarelerine yer verilmiş olması ve ''07/02/2013'' olan dava tarihi yerine, '' suç tarihi ve saati 21/02/2013'' ibaresinin yazılmış olması,

mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş ve nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen manevi tazminatın hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olduğunun anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki (1 ve 2) nolu bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tutuklandığı tarihte sabit gelir getiren bir işi olmayan ve maddi tazminata esas teşkil edebilecek gelir kaybına ilişkin belge ibraz etmediği anlaşılan davacının, vasıfsız işçi gibi değerlendirilerek tutuklu kaldığı dönem içerisinde, bilirkişi tarafından net asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat olarak hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden ve gerekçeleri gösterilmeden denetim olanağını ortadan kaldıracak şekilde, 5/03/2013 tarihli sosyal ekonomik durum araştırma tutanağına göre davacının kafede işçi olarak çalıştığı kabul edilerek aylık elde ettiği gelir olarak belirtilen miktar üzerinden yapılan hesaplamaları içeren bilirkişi raporunun ilgili kısmı esas alınarak yazılı şekilde davacı yararına fazla maddi tazminata hükmedilmesi,