Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/7101 K.2014/24962

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, dava dosyası incelendiğinde beraat hükmünün kesinleştiğinin davacıya tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığı ancak tazminat davasına dayanak teşkil eden beraat hükmünün 11.10.2011 tarihinde kesinleştiğinin, davanın ise 01.03.2013 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında davanın süresinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken,

davacının tutuklulukta geçirdiği sürenin diğer bir mahkumiyetinden mahsup edildiği tarihin, gözaltı ve tutukluluk süresi başka bir hükümlülüğünden indirilenlerin tazminat talebinde bulunabilmesi imkanını getiren 6459 sayılı İnsan Hakları ve İfade Özgürlüğü Bağlamında Bazı Konularda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce olması nedeniyle CMK'nın 144/1-b maddesi gereğince, kanuna uygun olarak yakalanan veya tutuklanan kişilerden, tazminata hak kazanmadığı hâlde, sonradan yürürlüğe giren ve lehte düzenlemeler getiren kanun gereği,

durumları tazminat istemeye uygun hâle dönüşenlerin tazminat isteyemeyeceği yönündeki düzenleme dikkate alınarak, davacının tazminat talebinde bulunamayacağından bahisle reddine karar verilmesi gerekçesi itibariyle yanlış, sonucu itibariyle doğru kabul edilmekle,