Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/7307 K.2015/94

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2. TCK'nın 50. maddesi 6. fıkrasının tedbirlerle sınırlı olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca hükmedilen adli para cezasına ilişkin olarak, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtaratta bulunulmasına rağmen kanun maddesinin de TCK'nın 52/6. maddesi şeklinde yanlış gösterilmesi sureti ile TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. bendinin 1. paragrafı çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine.