Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/7543 K.2014/25931

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kazadan 1 saat sonra yapılan ölçümde 243 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, olay günü gündüz saat 15:50 sularında açık havada, meskun mahalde, bölünmemiş, 2 yönlü, 8,2 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki üç tekerlekli motosikletle seyir halindeyken, sol şeritte idaresindeki otomobille seyreden tanık ...'ın, karşı yönden araç gelmesi sebebiyle sağa manevra yaptığı esnada, aracıyla sanığa ait motosiklete temas etmesi üzerine,

sanığın direksiyonu sağa kırdığı ve bordür taşlarına çarptıktan sonra kaldırımda yürüyen mağdura çarptığı, meydana gelen kaza sonucunda mağdurun hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı, 19.12.2006 gün ve 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi hükmünün aynı Kanun'un 89/1. maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralanan mağdurun şikayetçi olmaması ile ilgili olduğu hususları gözetilmeden;

sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilip, sadece trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kamu davası açıldığı, iddianamede mağdurun yaralanmasından da söz edilmediği ve taksirle yaralama suçundan açılmış bir dava bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.