Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/7623 K.2014/11270

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, ceza miktarına ve cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "suç işleme kastı" ve (g) bendinde yer alan "amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının ve taksirli suçtan mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın Adli Tıp 2. İhtisas Dairesi raporuna göre kemik kırığı meydana gelecek işitme kaybının organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde yaralandığının anlaşılması karşısında sanık hakkında tayin edilen temel cezanın TCK'nın 89/3-b maddesi uyarınca bir kat artırılması gerektiği gözetilmeden kemik kırığı oluşması nedeniyle TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldığı belirtilerek bir kat artırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün 1. bendinden “sanığın kast durumu, amaç ve saiki” ibarelerinin hükümden çıkarılması,