Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/7749 K.2015/979

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin takdirinde olması sebebiyle, katılanda meydana gelen çoklu vertebra stabilizasyonuna bağlı omurga fonksiyon kaybının, katılanın duyu veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın, aynı Kanunun 89/3-(b) maddesi gereğince bir kat oranında artırılması gerekirken, TCK'nın 89/2-(b) maddesi ile artırımına karar verilmesi ise temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılanın Adli Tıp Kurumunca düzenlenen rapora göre hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı halde mahkemece uygulama maddesinin TCK'nın 89/2-b-e maddesi yerine yalnızca aynı Kanunun 89/2. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,