Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/7906 K.2015/285

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ümraniye Adli Tıp Kurumu'nun 06.07.2012 tarihli raporunda, katılanın yaralanmasının, yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında hükmedilen temel cezanın TCK'nın 89/2-d madde ve fıkrası ile arttırılması yerine, TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü saik ve amaç" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “sanığın suç işleme saik ve amacı” ibaresinin hükümden çıkarılması ile hüküm fıkrasının 2. paragrafındaki,