KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/81 E., 2014/22582 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2014
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2013/346359 Mahkemesi : Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi Tarihi : 20/05/2013 Numarası : 2012/344 - 2013/237 Suç : Taksirle öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay nedeniyle tam kusurlu olan sanık hakkında, temel ceza tayininde, asgari hadden daha fazla uzaklaşmak gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Olay günü, gündüz, saat 16:00 sıralarında, sanık, idaresindeki kamyonla, meskun mahal dışında, Korkuteli-Antalya istikametinde, bölünmüş-tek yönlü yolda seyir halindeyken, ıslak zeminde virajı alamayarak beton korkuluklara çarpması sonucu, kamyonda bulunan yolculardan 1 kişinin öldüğü, katılan G.. A..'in ise nitelikli olarak yaralandığı olayda, sanık her ne kadar tam kusurlu ise de, hükümden sonra 10.11.2014 havale tarihli dilekçeyle katılanlar vekilinin şikayetinden vazgeçtiğinin ve dilekçe ekindeki protokolden katılanların zararlarının giderildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 85/1. maddesine temas eden suça dönüşmesi,
2- TCK'nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, “duruşmalardaki iyi hali lehine kabul edilerek” hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanan ve sunulan protokol gereği ölenin yakınları ile yaralanan mağdurun bütün zararlarını gideren sanık hakkında, tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince paraya çevrilmesinin değerlendirilmesi gerektiği;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/81, K. 2014/22582, 12 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama