Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/8364 K.2014/14273

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: CMK'nın 223/9. maddesi uyarınca beraat kararı verilebilecek durumlarda düşme kararı verilemeyeceğinden, tebliğnamedeki davanın düşürülmesine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 13.05.1972 tarih ve 6346 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilmesine karar verilip 26.11.1991 tarihli ruhsatnamesi ve balkon ilavesine konulu 20.02.1992 tarihli yapı ruhsatnamesi verilen Adalar ilçesi, Büyükada, 24 pafta, 122 ada, 14 sayılı parselde bulunan bitişik yapıda, 3 katlı 6 binanın,

İstanbul 3 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 25.10.1991 tarih ve 3800 sayılı kararıyla onaylanan restorasyon projesine aykırı uygulamalar yapıldığının Adalar Belediyesi İmar Müdürlüğü görevlilerince tespit edilmesi üzerine soruşturmanın başlatıldığı,

tescilli yapıların sahipleri olan sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanıkların ifadelerinde üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri ve binayı satın aldıkları haliyle kullandıklarını beyan ettikleri, ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince düzenlenen 10.02.2009 tarihli rapor ile olay yeri keşfine iştirak eden inşaat mühendisi, mimar ve sanat tarihçiden alınan raporda tespit edilen ön cepheye ilave pencere yapılması, yan ve arka cephelerin hafriyatlarının çıkartılarak bodrum katın açığa çıkartılması,

arka balkonların büyütülmesi uygulamaları ile kimi diğer izinsiz uygulamaların, inşaat mühendisinin bulunduğu bilirkişi heyeti raporunda belirtildiği üzere, uygulamalarda kullanılan malzemelerin yıpranma durumu ve binanın bütünü dikkate alındığında, Belediyece verilen 22.05.1995 tarihli iskan belgesinden önceki yani binanın inşai faaliyeti sürecinde yapıldığı, izinsiz uygulamaların yeni olmadığı, böylece mahkemece suç tarihinin 22.05.1995 öncesi olarak kabul edilmesinin yerinde olduğu, bu durumda sanıklardan Mustafa Serdar Güvençli, ..., ..., ..., ... ve ...'nın daireleri suç tarihinden sonra satın aldıkları, sanık ...

24.02.1992 tarihinde 5. numaralı daireyi, sanık ... ise 13.04.1993 tarihinde 2. numaralı daireyi satın almış ise de, bu sanıkların da suça konu uygulamaları yaptığına dair mahkumiyetine yeterli ölçüde delillerin elde edilemediği, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere izinsiz uygulamaların 22.05.1995 tarihi öncesine ait, binanın yapım ve tadilat sürecinde yapılmış olabileceği, tüm dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin kabul edilmesine ve mahkumiyetlerine karar verilmesine yeterli derecede delillerin olmadığı ve mahkemece sanıkların beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşılmakla,