Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/9025 K.2015/2253

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusura ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılamsı kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Polis memuru sanığın idaresindeki resmi polis aracı ile seyrettiği bir sırada yolun karşısına geçmek üzere yola giren katılana aracının dikiz aynası ile çarpması sonucu katılanın yaşamsal tehlike geçirip, duyu veya organlarından birinin (dalağının) işlevinin yitirilmesi niteliğinde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın tali kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, katılanın ağır şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini,

2-Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezanın 89/3-b maddesi gereğince bir kat artırılması ile yetinilmesi gerekirken, temel cezanın, önce 89/2-b maddesi gereği ½ oranında artırılıp, sonrasında bulunan ceza süresi üzerinden 89/3-b maddesi gereğince bir kat daha artırılması suretiyle fazla ceza tayini,