Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/9099 K.2015/2506

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 336. maddesi gereğince, velayet hakkının tek başına kullanılamayacağı ve aynı Kanunun 342. maddesi gereğince, anne ve babanın çocuklarını, birlikte temsile yetkili olup, temsil yetkisini beraber kullanabileceklerinden, yaşı küçük mağdurların kanuni temsilcilerinin tek başına verdikleri beyanlarının hukuki değer taşımayacağı ve küçük mağdurun babasının şikayetinin devam ettiği nazara alınmadan ve ayrıca küçük mağdurun annesi olan ...'ın 28.11.2013 tarihli sanığın hazır bulunduğu duruşmada, oğlunun yaralanmasına ilişkin olarak sanık hakkındaki şikayetten vazgeçmesini,

sanığın kabul etmediğini açıklaması karşısında, TCK'nın 73/6. maddesi gereğince vazgeçmenin, onu kabul etmeyen sanığı etkilemeyeceği nazara alınmadan, meskun mahalde, bölünmüş, iki yönlü, 15 m genişliğindeki, düz ve eğimsiz yolda, gündüz vakti, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında soldan sağa doğru karşıdan karşıya geçişini tamamlamak üzere olan 12 yaşındaki yayaya fren yapmasına rağmen çarptığı olayda, sanığın hızını yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal suretiyle tali kusurlu olarak katılanın taksirle yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla,

hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,