Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/9314 K.2015/1393

2- Sanık ...'ın 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine cezanın mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'in beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: “14/05/2009” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Suç tarihinde jandarmaya.... plaka sayılı araç içerisinde bulunan iki erkek şahsın ellerinde bulunan sikkeleri Real alışveriş merkezinde satacaklarının ihbarı üzerine olay yerine intikal edildiği, ihbarda belirtilen aracın saat 16.00 sıralarında alışveriş merkezine geldiği, sanıkların bir süre araçlarında oturdukları, akabinde araçtan inerek ayrı yönlere gittikleri, sanıkların bir müddet takip edildikleri, tekrar araca döndüklerinin görülmesi üzerine kaçma ihtimallerine binaen yakalandıkları, sanık ...'ın ceketinin sol iç cebinde beyaz torba içerisinde 34 adet sikke ele geçirildiği,

sanık ...'ın savunmasında bu sikkeleri hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ...i'nin vererek tarihi eser olup olmadıklarını araştırmasını istediğini, gazetede “antika eşyalarınız değerlendirilir” ilanını görünce, ilanda belirtilen numarayı aradığını, amacının eserleri göstermek olduğunu, eserleri gösteremeden jandarmanın yakaladığını beyan ettiği, sanık ... ise atılı suçlamayı kabul etmeyerek sikkelerden bilgisinin bulunmadığını ifade ettiği, tarafsız bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 11/01/2013 tarihli raporda,

suça konu 34 adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescil tabi kültür varlığı niteliğini haiz olduğunun belirlendiği anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,