KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/9613 E., 2015/43 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, haberleşmenin gizliliğini ihlal, tehdit
- Hükümler
- Hakaret suçundan: TCK'nın 125/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 125/1, 43/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
517 kelime·3 dk okuma
Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan: TCK'nın 132/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Tehdit suçundan: TCK'nın 106/1-1, 43/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hakaret, haberleşmenin gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,
07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla.
02.07.2013 tarihinde doğrudan hükmedilen 1860 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
B) Haberleşmenin gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, erkek arkadaşının kendisinden ayrılıp, katılan ... ile arkadaş olmasına sinirlenen sanık Nermin'in, katılanın bir başkasıyla yaptığı telefon görüşmesini onun bilgisi dışında ayrıldığı erkek arkadaşının telefonuna göndererek ifşa etmek ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda, katılanın telefonuna, “Seni ilk gördüğüm yerde döveceğim haberin olsun.”, “Lan bak sana adam gibi söylüyorum, beni dinle lan, benimle konuş, bu işin sonu kötü olacak.” şeklinde ve benzeri nitelikte mesajlar çekmek suretiyle üzerine atılı haberleşmenin gizliliğini ihlal ve zincirleme şekilde tehdit suçlarını işlediğinin kabulünde ve hukuki nitelendirmede bir isabetsizlik görülmediğinden,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hükümlerin esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığa hükmedilen hapis cezalarının adli para cezalarına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezalarının belirlenmesine esas tam gün sayılarının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/9613, K. 2015/43, 12 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama