KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/9790 E., 2015/3354 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- a) Taksirle yaralama suçundan; TCK'nın 89/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet,
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
b) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; 179/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin tartışılması gerektiğine ve ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 53/6. maddesinin uygulandığına ilişkin, sanık müdafiinin ise erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Olay günü sanığın idaresindeki aracıyla .... Mahallesi.... Caddesi üzerinde seyir halinde iken yolun karşı tarafına geçmeye çalışan katılanlar ... ve ...oğlu'na çarparak yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, her ne kadar katılanlar ve tanık olarak beyanı alınan ... sanığın aşırı süratli şekilde seyrettiğini belirtmiş iseler de, tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın hızının fazla olduğu yönünde herhangi bir tespit bulunmadığı, kasten trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/9790, K. 2015/3354, 24 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama