KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/10274 E., 2016/2881 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- 1) Davacı ... yönünden; 651,68 TL maddi ve 4.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
2) Davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden; 1.929,13 TL maddi ve 4.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine Tebliğnamedeki düşünce : Onama
Davacıların tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat davasının dayanağı olan Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2012 tarih ve 2011/453 esas, 2012/192 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; sanıkların (davacıların) kasten öldürme ve silahla tehdit suçlarından tutuklu kaldıkları, yapılan yargılama sonunda her iki suçtan beraatlerine hükmedildiği, hükümlerin temyiz incelemesinde onanarak 10.04.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davalarının 04.07.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı,
kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, davacılar vekili tarafından her bir davacı için ayrı ayrı tazminat davalarının açılmasından sonra mahkemece yargılama aşamasında dava dosyalarının birleştirilmelerine karar verilmesi karşısında, her bir davacı yararına ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 26.03.2009-21.07.2009 tarihleri arasında 117 gün süreyle tutuklu kalan davacılardan geçici köy korucusu ...'a eksik ödenen maaşı nedeniyle 760,76 TL'nin maddi zarar olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken,
eksik ödenen maaşın hesaplanması sırasında çarpma işleminde hata yapılması suretiyle toplam maddi tazminatın 651,68 TL olarak belirlendiği bilirkişi raporu hükme esas alınarak maddi tazminatın eksik belirlenmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/10274, K. 2016/2881, 24 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama