Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/10414 K.2015/14234

Taksirle yaralama suçundan sanık İ.. D..'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/4 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2011 tarihli ve 2011/181 esas, 2011/1184 sayılı kararma yönelik yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 16/12/2014 tarihli ve 2011/181 esas, 2011/1184 sayılı ek kararma karşı yapılan itirazın keza reddine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli ve 2015/129 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hakimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği,

somut olayda ise ilk kararı veren hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendirdiği gözetilmeden itirazın reddine karar verilmesinde,

2-Sanık hakkındaki hüküm kesinleştikten sonra Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/84 esas sayılı dosyası kapsamında alınan 12/04/2012 ve 07/07/2012 tarihli bilirkişi raporlarında sanığın %55, karşı araç sürücüsünün ise %45 oranında kusurlu olduğunun tespit edilmiş olduğu cihetle, ortaya çıkan bu yeni durumun sanık lehine yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde,

isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.05.2015 gün ve 94660652-105-16-2606-2015-9545/30209 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2015 gün ve 2015/177672 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargılamanın yenilenmesine ilişkin hükümleri düzenleyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Yenileme isteminin kabule değer olup olmadığı kararı ve mercii" başlıklı 318. maddesinin (1) numaralı fıkrasında; "Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir" şeklindeki düzenleme mevcut olup, aynı Kanun'un "Yargılamaya katılamayacak hakim" başlıklı 23. maddesinin (3) numaralı fıkrasında da "Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hakim, aynı işte görev alamaz" hükmü getirilmiştir.

Anılan Kanun hükümleri ile önceki yargılamada görev yapan hakimin, yargılamanın yenilenmesi talebi gelmesi hali de dahil olmak üzere, yargılamanın yenilenmesi sürecinin en başından sonuna kadar görev yapması önlenerek, hakim tarafsızlığının sağlanması amaçlanmıştır.

Somut olayda; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2011 tarihli ve 2011/181 esas, 2011/1184 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine önceki yargılamada görev yapan (30435) sicil sayılı mahkeme hakiminin, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair, aynı Mahkemenin 16/12/2014 tarihli ve 2011/181 esas, 2011/1184 sayılı ek kararını da, 5271 sayılı CMK'nın 23. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırı olarak verdiği;

2 nolu kanun yararına bozma isteminin ise, 1 nolu kanun yararına bozma istemi Dairemizce kabul edildiğinden, bu bozma doğrultusunda işlem yapılıp yeni görevlendirilecek hakim tarafından yargılamanın yenilenmesi konusunda bir değerlendirme yapılması mümkün görültüğünden bu aşamada kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.