Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/10468 K.2016/7254

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü saat 07.00 sıralarında sanık ...'nın idaresindeki kamyon ile meskun mahal dışında, 7 metre genişliğinde, iki yönlü, asfalt zeminli yolda, Kumlu istikametinden Kırıkhan istikametine doğru seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, karşı yön şeridine girmesi sonucu karşı yönde, kendi şeridi içinde, seyir halinde olan sürücü ...'in idaresindeki motosiklete çarpmasıyla ...'in vefat ettiği olayda, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle,

uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne sebep olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

2- Tam kusurlu olarak sürücü ...'in ölümüne sebebiyet veren sanığın olay sonrası öleni yaralı halde bırakarak olay mahallini terk ettiği, yargılama aşamasında katılanların zararını karşılamaya yönelik girişimde bulunmadığı, katılanların şikayetçi oldukları anlaşılmakla, meydana gelen olayın vehameti ve sonrasındaki davranışları, cezanın caydırıcı olması gereği hususları da dikkate alındığında, TCK'nın 50/4-1.a maddesi gereği paraya çevirmenin koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,

Kabule göre ise,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen sonuç 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas tam gün sayısının 910 gün yerine 900 gün olarak belirlenip birim gün sayısının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına dönüştürülürken 18.200 TL yerine 18.000 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayini

3- Sanığa ait sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, yasa maddesinin hükümde gösterilmemesi,