KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/1063 E., 2015/11303 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Özel hayatın gizliliğini ihlal, Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması
- Hüküm
- CMK'nın 223/2-a ve 223/2-c maddeleri gereğince beraat
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklardan... ile katılan... karı koca oldukları ve 2006 doğumlu müşterek çocukları olduğu, sanık ... ise sanık ... kız kardeşi olduğu ve bir süreliğine müşterek çocuk ... bakmak üzere sanık .. ile katılan .. ikamet ettikleri evde kaldığı, bu dönem içerisinde, müşterek çocuk ... katılan tarafından kötü muamelede bulunulduğunu gören sanık .., abisi olan sanık ... talimatıyla, ... ve annesi olan katılan arasındaki konuşmaları kayda aldığı, bahse konu ses kayıtlarının CD’ye aktarıldıktan sonra, sanık... tarafından, katılana yönelik şiddetli geçimsizlikten açılan boşanma davasına delil olarak sunulduğu olayda,
Sanıkların, konuşma içeriklerini kaydedip, bu kaydı içeren CD'yi, görülmekte olan dava dosyasına delil olarak vermesi biçimindeki eylemlerinde, konuşma içeriklerinde katılanın özel hayatına ait bir kayıt bulunmadığı dikkate alındığında, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu değil, TCK'nın 133/1. maddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de, görüşme ayrıntıları dökümünü üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakklarında bir iddia ileri sürülmeyen sanıkların,
boşanma davasındaki iddialarını ispatlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmedikleri anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/1063, K. 2015/11303, 22 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama